35 lat pasji

Dokładnie 25 listopada 1990 roku do kiosków trafiło pierwsze wydanie "Tygodnika Żużlowego". Kultowe pismo, którego założycielem jest Adam Zając, obchodziło niedawno 35-lecie.

Narodziny pisma: Z doświadczenia i potrzeby

Pomysł powołania do życia gazety żużlowej dojrzewał w Adamie Zającu przez wiele lat pracy w dziennikarstwie. Jeszcze w okresie PRL-u, jako redaktor naczelny „Panoramy Leszczyńskiej” oraz były wiceprezes leszczyńskiej Unii, obsługiwał biura prasowe podczas największych żużlowych imprez. Właśnie wtedy zauważył, że środowisku brakuje stałego, profesjonalnego czasopisma poświęconego wyłącznie tej dyscyplinie. Tak narodził się „Tygodnik Żużlowy”.

Mimo że na rynku funkcjonowały inne tytuły, redakcja zdobyła zaufanie i stała się najważniejszym żużlowym tygodnikiem w Polsce. Jak wspomina Adam Jaźwiecki: to było "jedyne pismo, gazeta takich treści i zdjęć, jakim jest „Tygodnik Żużlowy” w przestrzeni polskiego krajobrazu".

Tygodnik, który wyznaczał standardy

W latach 90., gdy internet był jeszcze egzotyczną nowością, „Tygodnik Żużlowy” potrafił się sprzedać w 50 tysiącach egzemplarzy. Bieżące informacje, wywiady i relacje z meczów, które odbywały się wówczas głownie w niedziele, wymagały od redakcji prawdziwej walki z czasem.

O tym, jak kiedyś wyglądała praca nad gazetą, opowiedział były sekretarz redakcji Wiesław Dobruszek dla portalu Po Bandzie: "Jeden dziennikarz w redakcji miał faks, jeden teleks. Pozostali po prostu notowali przez telefon. Nie zapominajmy, że w niedzielę wieczorem mieliśmy prawdziwe urwanie głowy w redakcji. Meczów ligowych wtedy było naprawdę sporo. Notowaliśmy, dyktowaliśmy to później dziewczynom i była to dla wszystkich prawdziwa walka z czasem".

Kibice natomiast pamiętają cotygodniowy rytuał. Wojciecha Koerber wspominał swój pośpiech w drodze po nowy numer: "Szedłem na pętlę, wsiadałem w 142, który jechał do Rynku, bo tam (...) znajdował się kiosk". "Do tego domu prasowego wchodziłem już w amoku, najpierw szukając wzrokiem, pośród stosu gazet, znajomą sylwetkę Kellyego Morgana".

Tygodnik w zmieniającej się rzeczywistości medialnej

Na przestrzeni lat „Tygodnik Żużlowy” musiał dostosowywać się do dynamicznych zmian. Dziś realia funkcjonowania prasy papierowej są znacznie trudniejsze. Mimo obiektywnych trudności, "wielkopolska gospodarność utrzymuje gazetę".

Łukasz Malaka przyznaje, że pomimo faktu, że jego portal po bandzie się rozwija, "twierdzę, że czasy dobrego dziennikarstwa żużlowego się kończą". Wszystko "opiera się na atrakcyjności, klikalności i szybkości informacji, nie do końca rzetelności". Mimo to, "pomimo upływu lat i wszechobecnego internetu, mam sentyment do papierowych wydań gazet, a Tygodnika Żużlowego w szczególności".

Nie tylko gazeta – redakcja, która działała dla środowiska

W historii „Tygodnika Żużlowego” znajdziemy wiele inicjatyw, które wykraczały daleko poza klasyczne dziennikarstwo:

Redakcja zorganizowała plebiscyty na najpopularniejszych zawodników, trenerów i działaczy.

Powołano fundację „Pomocna Dłoń”, która pomogła kilkudziesięciu zawodnikom wrócić do zdrowia po kontuzjach. "Tygodnik Żużlowy" przez 35 lat był nie tylko źródłem informacji, ale także symbolem więzi środowiska. Jak podsumowuje Adam Jaźwiecki: "Jubileusz zacny bardzo, w życiu nie zawsze świeci słońce, bywa pochmurnie też. Lecz pasja pt. Speedway Forever prowadzi przy żelaznej konsekwencji do sukcesów”.

Patrycja Pąśko

PS. W tekście wykorzystaliśmy fragmenty wspomnień dziennikarzy, które zostały wydrukowane w ostatnim wydaniu Tygodnika Żużlowego.